De Republikeinse kalender

Wie genealogische opzoekingen doet tussen de periode 1792 en 1806 wordt steeds geconfronteerd met de Republikeinse kalender. De Franse Revolutie had zich de ontkerstening van Frankrijk en de uitroeiing van alle geopenbaarde godsdienst voor doel gesteld. Het schrikbewind schafte zowel Katholieke, als Joodse en Protestantse erediensten af. Kerken werden gesloten, en velen zelf afgebroken; van klokken werden kanonnen gegoten! De Christelijke kalender was natuurlijk een gruwel voor de heidense Republiek. Die tijdrekening werd dan ook afgeschaft, en de nieuwe Republikeinse kalender ving aan op 22 september 1792: “le premier Vendémiaire de l’an un“. Iedere maand had dertig dagen (360 dagen per jaar), en was onderverdeeld in 3 decaden, die de Christelijke Zondagen vervingen. De vijf overblijvende dagen van het jaar waren “les sans-culotides” en bleven voorbehouden voor patriottische feesten. De kalender van de hand van de wiskundige Romme en de letterkundige Fabre d’ Eglantine bleef officieel en voor alle akten verplicht tot 1 januari 1806.