Hoe “blauw” is de familie Antoine Arts?

De volgende informatie ontvingen we in 2022 van Alexander de Bruyn, die intensief genealogische opzoekingen heeft gedaan naar de familie Hedgren

Om te beginnen moet er gemeld worden dat rondom de familie Hedgren al meerdere generaties een ‘familielegende’ bestaat bij de nazaten van Johan August Hedgren.
Een verhaal door Robert de Bruyn en Pascal Mallien:

De titel duidt geenszins op enige politieke connotatie. Het is evenmin een vingerwijzing naar een welbepaalde klederdracht of snit… uitgaande van het Modepaleis of gedragen als uniform in het O.L.V. College. Het heeft iets te maken met “blauw bloed”. Het huwelijk tussen Antoine Arts en Elisabeth Hedgren zorgt immers tot op heden voor een enigma over de afkomst van onze voorvaderen, langs grootmoeders kant. De bruidschat blijkt alleszins geen kat in een “Hedgren”’s zak te zijn… Wie was de vader van Carl August Hedren? De moeder lijkt wél bekend, mevrouw Desirée Clary, waarover een biografie verscheen van auteur Girod De l’Ain. Haar intiem leven met generaal Bernadotte, Koning van Zweden, wordt er onder andere beschreven. Sindsdien heeft men de indruk dat de heer Carl August Hedgren een buitenechtelijk kind is van één van Napoleons lievelingsgeneraals, vervolgens gekroond tot Koning van Zweden. Dit vermoeden wordt van generatie op generatie als dusdanig doorgegeven. Zelfs in de huidige tijd van DNA-tests, zal men hoe dan ook nooit meer achterhalen of dit nu een fabeltje of de waarheid betreft. Het zou immers ook kunnen dat Koning Bernadotte een blauwtje heeft opgelopen in zijn relatie met Desirée Clary en er dus een nog meer onbekende voorvader verscholen zit in de harten van weleer.”

Dit verhaal lijkt echter weinig waarschijnlijk vermits Desirée Clary (die overigens de officiële echtgenote van Jean-Baptiste Bernadotte was) Stockholm slechts voor 6 maanden bezocht in 1811 om vervolgens terug te keren naar Parijs. Ze zette geen voet meer in Zweden tot 1823 (zeven jaar na de geboorte van Carl August Hedgren).

Anderszijds heb ik in de Zweedse parochie registers wel degelijk een vader gevonden van Carl August Hedgren, namelijk Lars Hedgren, geboren in 1783. Hij werkt in 1810 als butler in het huishouden van graaf Claes Adolph Fleming.  Deze hoveling, intimus van de koning en politicus had een huis in Stockholm waar hij verbleef voor zaken in de hoofdstad.  Lars Hedgren trouwt met Regina Ulrica Bohnen (°1786 te Uppsala), dochter van stadstimmerman Jean Bohne en ene Anna Elisabeth. Zij trouwen op 4/9/1811 in Hovförsamlingen, een niet-territoriale parochie die bestemd is voor de koninklijke familie, het hof en de bedienden. Lars Hedgren was toen een ‘kammarhusar’ of “hussard de chambre”, een lakei gekleed in het uniform van een Hongaarse husaar, in het koninklijk paleis in Gamla Stan. Bij zijn taken hoorde o.a. het bedienen van de koninklijke familie (Carl XIV Johan en Desirée Clary en de kroonprins) maar ook fungeren als persoonlijke lijfwacht.

Lars en Regina kregen 4 kinderen, maar hun 2 jongste zoons stierven beiden in het weeshuis “Allmänna barnhuset” waar men voor hen moest zorgen in de weken dat hun moeder na de bevalling in het ziekenhuis lag en vader in het koninklijk paleis werkte.

Hun 2de kind was dus Carl August Hedgren, geboren op 4 januari 1816 volgens het parochieregister van Stockholm. Eigenaardig genoeg wordt deze geboortedatum niet in het geboorteregister teruggevonden. 

Hij heeft ongeveer 2 maanden doorgebracht in het weeshuis ‘Allmänna barnhuset’ waar hij verzorgt moest worden terwijl zijn moeder in het ziekenhuis lag. Op vrij jonge leeftijd (minstens 13 jaar) verhuist hij echter  plots naar Indal, Västernorrland in Noord-Zweden, waar hij werkte als landarbeider. Waarom hij dit deed blijft een raadsel.

In 1840 kwam hij op 24 jarige leeftijd terug naar Stockholm en ging hij dienen bij het Koninklijk infanterieregiment “Svea Livgarde” in Stockholm. Vier jaar later huwde hij op 7 mei 1844 met Gustafva Charlotta Ahlgren (°1818 te Ingarö), dochter van Anders Ahlgren Efling en Anna Johanna Persdotter Löfgren, en verliet toen de Svea Livgarde om te verhuizen naar Gustafsberg in Värmdö in 1846.  Toevallig is Värmdö een eiland waar de familie Fleming (de familie waarvoor Lars Hedgren werkte) al eeuwenlang een grote invloed had. De parochie kerk bijvoorbeeld is gebouwd door sponsering van de Flemings, en er liggen velen van hun voorouders begraven, zoals de beroemde Clas Fleming, gestorven in 1644, admiraal ten tijde dat Zweden een grootmacht was.

Carl August verbleef in Värmdö tot 1850 samen met zijn vrouw en hier werden ook zijn eerste 2 kinderen geboren, waaronder Johan August. In 1850 verhuisde hij dan weer naar Stockholm (Maria Magdalena parochie) waar de volgende 2 kinderen geboren werden. Carl August Hedgren sterft op 1861, reeds op 45 jarige leeftijd, in Stockholm.

Enkele bizarre elementen in het levensverloop van Carl August Hedgren vallen samen met historische gebeurtenissen in Zweden en aan het koninklijke hof. Mits enige verbeelding en historische liberaliteit kan ik het verhaal dus ook als volgt vertellen:

Jean-Baptiste Jules Bernadotte, prins van Pontecorvo en in 1810 gekozen tot opvolger van de Zweedse kroon, heeft in zijn tijd als kroonprins er al vele veldtochten opzitten: Eerst heeft hij zich tegen zijn vorige meester, Napoleon, gekeerd in de slag bij Leipzig. Om het recent verworven Noorwegen te behouden voert hij zijn legers aan tegen Denenmarken. De Noren echter weigeren het Zweeds gezag van deze nieuwe Franse koning te aanvaarden: ze roepen de onafhankelijkheid uit en kiezen de Deense kroonprins, Christian Frederik, tot hun koning.

Het is in deze onzekere en politiek onstabiele tijden dat ons verhaal gesitueerd moet worden. Jean-Baptiste’s vrouw, Desirée Clary, verblijft in Frankrijk tussen 1810 en 1823 en leidt haar eigen leventje in de salons van Parijs. Het is dus niet verwonderlijk dat Jean-Baptiste een maîtresse neemt: Freiherinna (barones) Mariana Koskull, die ook al maîtresse van de vorige koning was geweest. Het is met deze Mariana Koskull dat de kroonprins een kind zou hebben gehad. In juni 1815 (8 maanden voor de geboorte van onze Carl August Hedgren) schrijft de de koningin in haar bekende dagboeken dat “Koskull juwelen droeg van zo’n waarde dat ze duidelijk een cadeau waren van de kroonprins”. Later word Mariana Koskull’s broer benoemt tot kapitein-luitenant van de Svea livgarde.

Niet veel later valt Mariana gedurende meerdere weken plots “ziek” en verdwijnt ze van het hof. Een cirkel van ingewijden aan het hof komt in spoedvergadering bijeen om te bespreken wat er moet gebeuren, onder leiding van de toenmalige ‘lord high contable’ van Zweden, graaf Claes Adolph Fleming. Een erkend bastaard kind is natuurlijk uitgesloten: dit zou de reputatie van de toekomstige koning sterk schaden en zou wel eens de druppel kunnen zijn voor de Noren om in opstand te komen tegen de “buitenlandse heerschappij”. Enige overblijvende optie is het kind afstaan aan pleegouders.

Het kind word geboren en een koppel word gevonden dat bereid is om een zoon te adopteren: de lakei en kamer huzaar van het koninklijk paleis Lars Hedgren en zijn vrouw. Lars Hedgren was reeds de persoonlijke butler geweest van graaf Fleming en was dus een betrouwbare persoon om het geheim aan toe te vertrouwen. Zij hadden reeds een dochter maar konden er gerust nog een kind bijnemen. Er word vergeten het kind officieel aan te geven in het geboorteregister en het verblijft eerst 2 maanden in het weeshuis Almänna Barnhuset terwijl zijn moeder ”ziek is”.

Carl August Hedgren groeit gelukkig op in zijn gezin. Twee jaar later word Jean-Baptiste Bernadotte gekroond tot koning Carl XIV Johan van Zweden en Noorwegen. Lars en Regina krijgen nog 2 eigen zonen maar deze sterven niet lang na de geboorte. Wanneer Carl August 13 jaar word in 1830 escaleren de problemen met Noorwegen opnieuw: Men eist de abdicatie van Carl XIV Johan van de troon van Noorwegen. Om alle controverse te vermijden word het kind Carl August weggestuurd naar het noorden van Zweden: Indal in Västernorrland. Carl XIV Johan word ook onpopulair door zijn censuur op de pers, o.a. om geruchten over zijn buitenechtelijke relaties en mogelijke bastaardkinderen de kop in te drukken.

De Noorse kwestie gaat voorbij zonder abdicatie en de rest van zijn regeerperiode verloopt rustig. En in 1840 mag Carl August in alle stilte terugkeren naar Stockholm en zijn pleegouders om toe te treden tot de Svea Livgarde, de Koninklijke lijfwacht. Zijn biologische moeder, Mariana Koskull, sterft in 1841. Drie jaar later sterft zijn “vader”, koning Carl XIV Johan, door de gevolgen een beroerte op 8 maart 1844. Een maand later huwt Carl August met Gustafva Charlotta Ahlgren, verlaat de Svea Livgarde en gaat op een eilandje voor de archipelago voor Stockholm wonen: Een vergeten zoon van de nieuwe Koninklijke dynastie van Zweden, opgeofferd voor het welzijn van zijn land.

Het komt wel meer voor bij afstammelingen van voorvaderen die aan het koninklijk hof gewerkt hebben dat verhalen over bastaardkinderen de ronde doen. Dit is dus mogelijk ook het geval hier, alhoewel dit natuurlijk ook niet met zekerheid gesteld kan worden. Zoals geïllustreerd kunnen veel objectieve feiten uit het leven van Carl August Hedgren wel degelijk passen binnen het verhaal over de ‘koninklijke afkomst’ van de familie Hedgren.

Uit gesprekken en briefwisseling blijkt dat de verschillende broers en zussen Hedgren dit verhaal onafhankelijk van elkaar verder vertelt hebben. Daaruit moeten we dus concluderen dat dit verhaal afkomstig moet zijn van Johan August Hedgren zelf, die dus beweert een kleinzoon van Bernadotte te zijn.

Tot slot kan men er vanuit gaan dat indien het verhaal waar is, men er indertijd alles aan gedaan zal hebben om het te verdoezelen. Het zal zeer moeilijk tot onmogelijk zal zijn om er historische bewijzen voor te vinden. Enkel een vergelijking van het DNA van het Y chromosoom van een mannelijke Hedgren met een mannelijke Bernadotte zou uitsluitsel kunnen bieden. De vraag stelt zich echter of we dit gebeuren uit een troebel verleden niet beter onberoerd laten, met de leuze ‘Geen rijker kroon dan eigen schoon’ in het achterhoofd…